| Afbeelding/foto |
 |
Een eigen website, maar niemand om er één te laten maken??
Voor niet-commerciele, dienstverlenende organisaties, stichtingen en verenigingen maak ik gratis een website!
De enige voorwaarde is dat je via onderstaande link een domeinnaam aanvraagt.
Klik hier en vraag meer informatie of bezoek eerst mijn portfolio.  Klik hier om eens een kijkje te nemen bij Alphamega Hosting.
www.alphamegahosting.com
|
25-03-2008 - OPROEP TOT GEBED
Donderdagavond, 27 maart 2008, is het dan zo ver.
Een groep christenen gaat met een groep moslimjongeren in gesprek over het thema:
 "WIE IS JEZUS"
Wij hebben er alle begrip voor dat je de reis van huis naar Roermond niet zomaar eventjes kunt maken.Toch vraag ik je of je die avond wel wilt bidden voor een gezegende avond. Wij vragen van ieder die in de Heer en Zijn opstanding voor alle mensen gelooft, om op die avond te gaan bidden. Bid dat de Heer de sprekers, Prof. dr .G. van den Brink uit Leiden, Prof. dr. C. Dekker uit Delft, ds. O. Blok uit Amersfoort en dr. Moritz Fahler uit Sittart, de woorden op de lippen zal leggen en dat die woorden in de harten van de aanwezigen gebrand zullen worden. Bidt de Heer, dat deze avond een wereldwijd getuigenis zal worden.
Ik vraag je dit alles niet voor niets, omdat de grote tegenstander van de Heer aan het werk is geweest om die avond niet door te laten gaan.
Wilt je donderdagavond ook één uur met Hem waken(bidden)?
Wat vroeg de Heer ook al weer aan Zijn discipelen, of laat jij je ook in slaap laten sussen?
Stuur dit bericht door aan de biddende volgelingen van Jezus onze Heer.
Ook jij kan bidden!
PS.
Wilt u meer weten en of ook er heen willen gaan, neem dan contact op www.sos-signaal.nl
Gepost door: pelikaan op 25-03-2008 om 23:52
|
|
02-05-2007 - Opvoeden, hoe doe je dat?
Je ziet het om je heen gebeuren. Kinderen worden tieners, tieners worden volwassen, vriendschappen worden hechter, verkering, trouwen, huisje inrichten (soms ook verbouwen). Volwassen worden en zelfstandig in de maatschappij functioneren zijn al enorme prestaties die gepaard gaan met een grote inspanning.
En dan komen de kinderen. Heb je net alles op orde, ben je net gewend aan een zelfstandig leven, zonder toeziend oog van ouders. Opeens is daar een nieuwe wereldburger. En alle aandacht gaat uit naar dat kleine mensje. De hele wereld heeft een nieuw middelpunt gekregen, en of je wilt of niet, jij bent als ouder verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het jonge leven.
Opvoeden dat gaat echt niet zomaar vanzelf goed. Elke hulp bij een goede start is daarbij welkom.
En daarom wordt onderstaande cursus aangeboden.
 Een cursus voor ouders met kinderen van 0-6 jaar. Twee avonden over je eigen opvoeding, wat spreek je als ouders met elkaar af, onderlinge communicatie, taakverdeling en je geloofsleven.
Hoe ga ik om met die grote verandering?
De cursus is een initiatief van de Raad Christelijk Leven en het Kinder en Tiener Pastoraat van de Kerk van de Nazarener, Zuideinde 22, Koog aan de Zaan.
Met medewerking van Marja Bos, www.okecoaching.nl
Donderdagavond 24 en 31 mei 2007, aanvang 20:00 uur
Deelname € 5,00 per persoon
Opgave via Harmen Meijer
Gepost door: pelikaan op 02-05-2007 om 01:10
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
07-10-2006 - Dankdag voor de oogst?
.
Toen hij de mensenmenigte zag, voelde hij medelijden met hen, omdat ze er uitgeput en hulpeloos uitzagen, als schapen zonder herder. Hij zei tegen zijn leerlingen: ‘De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Vraag dus de eigenaar van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen.’ ( Mattheüs 9:36-38 )
Gepost door: pelikaan op 07-10-2006 om 01:24
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
07-10-2006 - Vrijwillige bezoekers gezocht voor wachtende ouderen!
Het dagblad Trouw steunt idealen!
Ook ik heb een ideaal geplaatst op de website van Trouw.
Het is niet te koop met geld maar kost je minstens een uur per week.
Daarom ben ik ook erg benieuwd hoe zij mijn ideaal willen ondersteunen.
Via de onderstaande link kom je op een website waar je een stem mag uitbrengen op een ideaal.
Steun je mijn ideaal of misschien een ander?
De tekst van mijn ideaal staat onder de link.
Harmen Meijer
Vrijwillige bezoekers gezocht voor wachtende ouderen!
Het dagelijkse leven neemt ons mee als een voortrazende trein. Nauwelijks hebben we tijd voor elkaar en voor onszelf. Er zijn echter mensen die de trein missen en eenzaam en verlaten achterblijven. Vooral ouderen moeten het opgeven om op die dagelijkse sneltrein te stappen. Een hartaanval, een hersenbloeding of een ouderdomsziekte zorgen ervoor dat iemand achterblijft en de rest van de wereld doorraasd. De eerste halte is vaak het ziekenhuis. Zelfstandig wonen gaat niet meer. Daarna is het wachten op een plekje in het verzorgingstehuis. Het lange wachten en daarmee ook vaak de grote stilte begint. Ga jij op bezoek? Een uurtje per week?
Gepost door: pelikaan op 07-10-2006 om 00:48
|
|
01-10-2006 - Bijbelse feesten voor vandaag!
Tijd voor een feestje?
De Rainbow Bible Award heeft een wedstrijd uitgeschreven voor het maken van een website met het thema "Feesten in de Bijbel".
Ik doe mee aan die wedstrijd en moest op 15 september klaar zijn. Da´s een hele klus. De naam van m´n website is FF-Feesten.
Deze website geeft informatie over de feesten die in het Leviticus, het derde boek van de bijbel, staan beschreven. De feesten zijn een opdracht van God aan het volk Israël en aan iedereen die naar God wil luisteren. Het zijn woorden die door God zijn uitgesproken in de periode van de eerste dag van de eerste maand (1 niesan) tot de twintigste dag van de tweede maand (20 ijar), van het tweede jaar na de uittocht van Israël uit Egypte. Dat gebeurde ongeveer 3300 jaar geleden.
(zie Exodus 40:17 en Numeri 10:11)
De feesten staan nog steeds in de bijbel, maar in ons dagelijkse leven is er nog maar weinig terug te vinden. De zondag is een rustdag geworden in plaats van de sjabbat. Feesten als Pasen (Pesach) en Pinksteren (Oogstfeest) laten nog iets zien van het bijbelse feest. Maar van de overige feesten merken we niets meer in onze seculiere en christelijke cultuur.
Heb jij zin in een feestje? Een feestje dat rust geeft in je leven?
Nog een paar weken wachten en dan is bekend wie de rainbow award heeft gewonnen. Maar je kunt nu al een kijkje nemen en even voorproeven.
Klik maar op het plaatje.
Gepost door: pelikaan op 01-10-2006 om 01:54
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
12-04-2006 - Even op ziekenbezoek bij David
Nadat het bericht over de ziekte van David op een weblog werd vermeld, heb ik een kaart gemaakt met een paar foto´s en een bijbeltekst ter bemoediging en troost. Terwijl ik het adres op de enveloppe schrijf realiseer ik me dat het AMC in de buurt is van het architectenbureau waar ik werk.
Ik besluit de kaart zelf te bezorgen.
Na een kort ritje met de auto van kantoor naar het ziekenhuis loop ik het immense bouwwerk in en dwaal door de eindloze gangen en binnenterrassen. Het lijkt net een overdekt uitgaanscentrum, waar in het middaguur, heerlijke etensgeuren mijn neus strelen. Ik heb mijn lunch nog op kantoor staan en het kost mij moeite om de uitgiftebalies met eten voorbij te gaan.
Een groot winkelcentrum, maar dan met mensen die of bezorgd of pijnlijk door de gangen lopen. Alleen het personeel, herkenbaar door de witte kleding, zorgt soms voor een vrolijke noot.
Het duurt lang bij de lift en ik ben vol ongeduld en ongedurigheid. Wie zal ik straks in een ziekbed zien liggen, hoe zou die ontmoeting gaan en zal ik woorden kunnen spreken van troost? Al deze gedachten maken dat ik besluit met de trap naar de 6e verdieping te gaan. Na de vierde verdieping ontdek ik dat elk verdieping uit twee bouwlagen bestaat. Eèn waar je kunt komen en gaan en de ander is voor de technische installatie. Verdiepingshoog is die technieklaag. Bij de vierde verdieping heb ik dus al trappen belopen voor 7 verdiepingen. De 4e, 5e en 6e verdieping hebben geen tussenlaag.
Enigszins buiten adem, met trillende knieën en wat licht in het hoofd kom ik, vrijdag 31 maart, op de afdeling waar David ligt. Bezoektijd van 15.00 -20.00 uur. De moed zinkt me in de schoenen. Al die trappen voor niets?
Bij een balie met veel mensen in witte kleding vraag ik of ik de enveloppe daar kan afgeven. "Bij wie?", vraagt de verpleger en ik noem de naam, David van Campen*. "O, maar dan mag u die enveloppe zelf wel even afgeven", zei de verpleger. Ik moet die man heel erg dankbaar hebben aangekeken, want zijn gezicht straalt als ik hem hartelijk bedank voor het antwoord.
Een lange inleiding, maar het geeft aan hoe ik de kamer van David binnenga. Daar ligt een man van ongeveer mijn leeftijd (52 jaar) met een volle baard. Hij kijkt mij verbaasd aan en ik stel mij voor.
In het 1/2 uur daarna hebben we veel gedeeld van ons leven en ons geloof. Ik bekijk foto´s van zijn familie. David heeft een goede herinnering aan de bijeenkomst met een aantal gezamelijke kennissen in Stavoren. Hij vertelt van zijn ziekte en zijn levensverwachting.
We spreken ook over onze geloofsbeleving. Waar ik ook ben en wat er ook met mij gebeurd, ik weet dat God zich over mij ontfermt en voor mij zorgt en waakt over degene die mij lief zijn. Dat is de geloofsbelijdenis die David uitspreekt in dat ziekenhuisbed. Hij is van plan om zoveel mogelijk strijd te leveren tegen de ziekte die zijn lever heeft aangetast.
Er zijn ook momenten van stilte, van wederzijds begrip, van bewogenheid met elkaar. Na bijna een half uur zie ik dat David vermoeid raakt.
Mag ik met je bidden?
Ja, dat was goed.
Ik bid voor David en zijn familie.
Na een moment van stilte geven wij elkaar een hand en nemen afscheid.
Misschien ontmoeten we elkaar nog op deze wereld, zegt hij, maar anders zien we elkaar terug in de geborgenheid van Gods eeuwige Liefde.
Zo nemen twee mannen, de een mijn pijn in zijn buik en de ander met pijn in zijn hart, afscheid. Eerst twee onbekenden, nu twee vrienden.
Met de lift naar de begane grond en, in mijn gedachten nog bij het gesprek, terug naar mijn werk. Stil zit ik die middag aan mijn bureau te werken. Het is vrijdag 31 maart 2006.
Nu vind ik even tijd om te schrijven en het lukt niet met een kort bericht. Het is bijna te veel leven en te veel leed in één lunchpauze.
Met een hartelijke groet,
ook namens David,
Harmen
(*Naam van patiënt is verzonnen)
Gepost door: pelikaan op 12-04-2006 om 00:40
|
|
21-03-2006 - Leven als een pelikaan
Het dagelijkse leven neemt ons mee als een voortrazende trein. Nauwelijks hebben we tijd voor elkaar en voor onszelf. 
Er zijn echter mensen die de trein missen en eenzaam en verlaten ergens achterblijven. Dat station heet dan ziekte of verdriet. Vooral ouderen moeten het opgeven om op die dagelijkse sneltrein te stappen.
Een hartaanval, een hersenbloeding of een ouderdomsziekte zorgen ervoor dat iemand kan achterblijven en dat de rest van de wereld doorraasd.
De eerste halte is vaak het ziekenhuis. Familie komt op bezoek, vrienden hebben nog tijd voor je.
Maar als na een poosje blijkt dat je nooit meer in staat zal zijn om op de trein te springen, dan worden de bezoeken minder en groeit de eenzaamheid.
In een verzorgingshuis is alles goed geregeld, maar ook dat is een trein waar je alleen maar in komt als je een plaatsje hebt besproken en als er een plekje vrij komt.
 Waar wacht je dan als je de ene trein te snel gaat en de andere te vol is?
In elk ziekenhuis is een afdeling waar mensen zijn die te ziek zijn om zonder verzorging te leven. Ze wachten na de behandeling in het ziekenhuis op een plekje in een verzorgingstehuis.
Een dat kan lang duren, vooral als het bezoek van familie en vrienden afneemt of soms zelfs stopt.
Wie is de "pelikaan", wie offert een deel van zijn of haar tijd op om even bij deze bijna vergeten groep mensen op bezoek te gaan?
Deze Pelikaan gaat vanaf april elke vrijdagavond even op bezoek om een eenzaam mens op te vrolijken. 
Doe je mee?
Gepost door: op 21-03-2006 om 07:56
|
|
15-09-2005 - Regeringleiders willen 0,7% als doel om weg te geven!
Onder de staatshoofden en regeringsleiders op de VN-top in New York heerst " een gevoel van urgentie" . Dat zei premier Balkenende woensdag 14 septeber nadat hij de eerste bijeenkomst van de VN-top had bijgewoond. Balkenende sprak voor het eerst de top toe en riep namens de '0,7'-landen (Nederland, Noorwegen, Zweden, Denemarken en Luxemburg) andere rijke landen op ook zo snel mogelijk zeker 0,7 procent van hun bruto binnenlands product aan ontwikkelingshulp te besteden.
Dat is minder dan één cent van een euro.  Maar dat bedrag zomaar weggeven aan hongerende mensen is niet zo'n goed idee. Natuurlijk heeft een mens in nood onze hulp nodig om gezond en sterk te worden. Daarna ga je iemand helpen om op eigen benen te staan.
Elk mens is waardevol en heeft het recht op hulp van degene met wie het goed gaat.
Maar krijg je de kans om voor jezelf en je gezin te zorgen, zonder afhankelijk te blijven van een rijke (mens of land), dan krijgt iemand de kans om waardevol te zijn.
Eén van de stelregels bij Tear-Fund is: "Beter iemand €5,-- laten verdienen, dan €10,-- geven".
 JP, als dat je bedoeling is, dan mag je van mij blijven als minister president.
De samenstelling van plaatjes hieronder is gemaakt door Mieke Mantel.
Gepost door: pelikaan op 15-09-2005 om 23:16
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
06-08-2005 - Plastic tassen vol spullen
Elke keer als ik een studie over de bijbel voorbereid voor de jeugdsoos, dan stop ik alle spullen die ik nodig heb in een plastic tas. Boekjes, tekeningen, verf, stoepkrijt, behangrollen en bijbels.
En al die tassen blijven dan op een plekje in huis staan als ik weer thuis ben.
Sommige tassen gebruik ik meerdere keren.
Vandaag heb ik acht á negen tasen leeg gemaakt. De oudste was van april 2001. Er was ook een tas met de Alphacursus.
Nu heb ik één tas met oud papier en een tas me spullen die ik nog even bewaar.
Voor mij was deze opruim aktie ook een opruim aktie in mijn hoofd. Omdat ik nog papierwerk en zo bewaar, heb ik denk ik in mijn hoofd ook niet alles verwerkt.
Maar dat duurt altijd wel even.
Daar maak ik mij geen zorgen om.
Tot nu toe is alles goed gekomen. 
Misschien toch iets vaker iets opruimen?
P.S.
Kijk voor mooie plastic tassen op
http://www.papyrasse.nl/ en klik op de draagtas
Gepost door: pelikaan op 06-08-2005 om 00:50
|
|
|
